นวนิยาย
เรื่องสัญญารัก สัญญาณตาย
ตอนที่ 7 ชีวิตแลกชีวิต
วศินเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัวจนรุ่งเช้าเขาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความทรงจำความฝันที่ดูน่ากลัวแม้ว่าเขาจะทำงานที่ผิดกฎหมายและดูโหดเหี้ยมแต่วันนี้เขากลับรู้สึกกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เขาได้แต่เดินวนไปวนมาในห้องนอนของตัวเองและคิดว่าควรจะบอกเรื่องนี้กับเพื่อนของเขาหรือไม่
และแล้วเขาก็ตัดสินใจที่จะบอกเรื่องนี้ให้กับกฤตและดุรงค์รู้
เพราะถ้าหากเขาเก็บเรื่องนี้เอาไว้คนเดียวคงต้องกังวลจนเป็นบ้าแน่ ๆ
“มอนิ่งทุกคน วันนี้อากาศดูสดชื่นมาก ๆเลยนะ” กฤตพูด
“เออจริงด้วย เราไปดำน้ำกันดีไหม” ดุรงค์พูดเสริม
“แล้วนี่ทำไมวศินยังไม่มาอีกละ” กฤตถามต่อ
“สงสัยคงจะหนักไปหน่อยละมั้งเมื่อคืน ฮ่า ๆ ๆ” ดุรงค์ตอบกฤต
“พูดถึงก็มาพอดีเลยนะพ่อพระเอก” ดุรงค์พูดพลางชี้มือไปที่บันได
“เป็นไงบ้าง ทำไมนายดูเครียดจังหรือว่างานมีปัญหา” กฤตถามวศิน
“ป่าวหรอก แต่ฉันมีเรื่องจะเล่าให้พวกนายฟัง” วศินพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“คงเป็นเรื่องที่จริงจังมากสินะ นายถึงเครียดแบบนี้” ดุรงค์พูด
หลังจากนั้นวศินก็เล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเหมือนว่าเป็นความจริงให้เพื่อนทั้งสองของเขาฟัง
ทั้งสามคนคุยกันอยู่นานพอสมควรทั้งถกเถียงกันต่าง ๆ นา ๆ
แต่ก็ไม่มีใครจะเชื่อที่วศินเล่าเลยแม้แต่น้อยซ้ำยังหัวเราะเยาะคิดว่าวสินคงเมาหนักเลยเจออะไรแบบนี้
ส่วนวศินเองเมื่อเห็นเพื่อนดูไม่รู้สึกอะไรกับเหตุการณ์ที่เขาเล่าให้ฟังก็ยิ่งทำให้เขาคิดว่าสิ่งที่เพื่อพูดอาจเป็นความจริงก็ได้
เพราะเมื่อคืนนี้เขาดื่มหนักที่สุดจนไม่รู้เลยว่าเขากลับไปนอนที่ห้องของเขาได้ยังไง
ทั้งสามคนยังคงใช้ชีวิตที่ปกติเหมือนทุกครั้งที่ทั้งกินทั้งเที่ยวจนไม่สนใจเลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นภายหลัง
ทางด้านธานินเองก็เอาแต่นอนซึมอยู่บนเตียงไม่ยอมทำอะไรและยังคิดโทษตัวเองอยู่เสมอว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเพราะเขาและที่นิศาต้องตายก็เป็นความผิดของเขาเอง
จนเวลาผ่านไปถึงกลางดึกของวันทั้งสามคนต่างแยกย้ายกันไปนอนและเรื่องที่ไม่มีคนคาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อกฤตและดุรงค์ต้องเจอกับวิญญาณของนิศาที่แค้นกับสิ่งที่พวกเขาทำเธอ
เธอจึงตามาหลอกหลอนพวกเขาทั้งสองจนไม่เป็นอันหลับอันนอนแต่ทั้งสองก็ไม่สามารถที่จะหนีพ้นเพราะไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ไหนวิญญาณของนิศาก็ยังคงตามหลอกหลอนจนได้
จนกฤตและดุรงค์เกิดอาการประสาทหลอนไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็คิดว่าเป็นวิญญาณของนิศาไปหมดและเมื่อพวกเขามาเจอกันนิศาจึงหลอกหลอนให้ทั้งสองคนเห็นเพื่อนของตัวเองเป็นเธอ
“นิศาฉันไม่กลัวแกหรอก” กฤตพูดพลางมองไปรอบ ๆ
“พวกแกต้องได้รับในสิ่งที่พวกแกทำกับฉัน” เสียงนิศาที่เปล่งออกมาด้วยอารมณ์ที่โกรธเคือง
“ผีอย่างเธอทำอะไรพวกฉันไม่ได้หรอก ฮ่า ๆ ๆ” ดุรงค์พูดพลางหัวเราะ
“อย่าคิดว่าพวกนายจะรอดจากความตายเลย!” นิศาตะโกนออกมา
สิ้นเสียงของนิศาก็เกิดลมพายุขนาดแรงพัดร่างของกฤตและดุรงค์ชนกับประตูห้องอย่างแรงและตกลงมากระแทกพื้นจนเลือดกระเด็นไปทั่วบ้าน
แต่นี้ก็ยังไม่ทำให้ความแค้นที่เธอมีเบาบางลงได้เลย เธอจึงตามหลอกหลอนทั้งสองคนทำให้ทั้งสองเห็นเพื่อนของตัวเองเป็นวิญญาณของเธอที่กำลังจะเข้ามาทำร้ายพวกเขา
กฤตและดุรงค์จึงชักปืนขึ้นมากระหน่ำยิ่งฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่ยั้งมือทำให้ทั้งสองคนต้องจบชีวิตลงอย่างน่าเวทนาและไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้อีกเลย
จัน ทะบาล
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น