นวนิยาย
เรื่องสัญญารัก สัญญาณตาย
ตอนที่ 9 วิญญาณอาฆาต 2
วศินและหมอผีคุยกันไปเรื่อย ๆ ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นโดยที่ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากสิ่งที่ต้องแลกเปลี่ยนกันระว่างการทำลายวิญญาณของนิศาและค่าตอบแทนที่เขาจะได้รับจากวศิน
โดยที่วศินเองก็ทุ่มไม่อั้นในการทำลายวิญญาณอาฆาตของนิศาในครั้งนี้จนในที่สุดวศินและหมอผีก็ตัดสินใจร่วมมือกันในการกำจัดวิญญาณอาฆาตของนิศาที่คอยตามหลอกหลอนเอาชีวิตคนที่เกี่ยวข้องกับการตายของเธอทุกคนโดยไม่มีข้อยกเว้นใด
ๆ แม้แต่ธานินเองก็ตาม
“ข้อเสนอของคุณน่าสนใจมากนะวศิน” หมอผีพูดพลางยิ้ม
“แน่นอนผมทุ่มไม่อั้นอยู่แล้วละ
ขอแค่คุณจัดการทุกอย่างได้สำเร็จ” วศินพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง
“อย่าห่วงไปเลยแค่วิญญาณผีไร้ญาติตัวเดียวผมจะจัดการให้ไม่กล้ามาก้าวก่ายกับคุณอีกเลย” หมอผียิ้มอย่างพอใจ
“คืนนี้เราจะไปที่บ้านหลังนั้นกัน คุณนัดเวลาผมมาได้เลย”
วศินพูดแล้วก้มหน้าถอนหายใจ
“คงต้องดึกหน่อยนะวศินเดี่ยวคนแถวนั้นจะแตกตื่นกันซะหมด”
หมอผีพูดแล้วจิบกาแฟอย่างสบายใจ
“เดี๋ยวผมจะเตรียมของให้เรียบร้อย” วศินพูด
“ยังไงผมขอตัวกลับก่อนนะ แล้วเจอกันคืนนี้” หมอผีพูดพลางลุกขึ้นเดินไปที่ประตู
“ไว้เจอกัน” วศินพูดและเดินกลับมานั่งที่เดิม
หลังจากที่ทั้งสองตกลงเวลากันเรียบร้อยแล้ววศินก็นอนพักผ่อนเอาแรงอย่างเต็มที่ส่วนหมอผีเองก็กลับไปเตรียมของเพื่อทำพิธีเย็นนี้
จนได้เวลาที่เขาทั้งสองตกลงกันเอาไว้ เสียงรถกำลังขับเข้ามาจอดที่บ้านพักที่อยู่ห่างบ้านของวศินออกไปทันทีที่ประตูถูกเปิดออกมาก็พบว่าหมอผีพร้อมกับลูกน้องกำลังขนอุปกรณ์ที่ใช้ในการประกอบพิธีกรรมสะกดวิญญาณและทันทีที่การเตรียมพิธีเสร็จสิ้นรถของวศินก็ขับมาจอดข้าง
ๆ รถของหมอผี หมอผีจึงเริ่มทำพิธีกรรมสะกดวิญญาณของนิศาโดยการร่ายมนตร์คาถาเรียกวิญญาณของนิศาให้มาลงที่หม้ออาคมจากนั้นก็จะนำหม้อที่มีวิญญาณของนิศาไปถ่วงน้ำแต่ทันทีที่หมอผีเริ่มพิธีทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นเหมือนที่พวกเขาตั้งใจเอาไว้เพราะนิศาตอนนี่กลับมีสีหน้าท่าทางที่โกรธแค้นรุนแรงเธอจึงทำให้เกิดลมพายุขนาดใหญ่ที่มีอำนาจรุนแรงมหาศาลจนข้าวของเครื่องใช้ต่าง
ๆในพิธีกรรมกระจัดกระจายเกลื่อนกลาดไปทั่วและมุ่งหน้าเข้าไปหาทั้งสองคนด้วยความอาฆาตที่มีต่อวศินและหมอผีนิศาจึงบีบคอหมอผีและจับโยนขึ้นไปโดนกิ่งไม้ที่อยู่ข้างลานพิธีเสียบทะลุหน้าอกทันที
“อยากรนหาที่ตายเองนะ” นิศาพูดและหัวเราะสะใจ
“เป็นไปไม่ได้ หมอผีตะ… ตะ… ตายแล้ว” วศินพูดพลางลุกขึ้นจะวิ่งหนี
“จะไปไหนเก่งจริงก็เก่งให้มันตลอดสิวศิน” นิศาพูดพลางมองไปด้วยสายที่อาฆาต
“แน่จริงก็เข้ามาสิ ฉันยิงเธอแน่” วศินพูพลางหยิบปืนขึ้นมา
“งั้นก็ลองดูสิว่าใครจะรอด” นิศาพูดและเอื้อมมือไปบีบคอวศินทันที
“ปล่อยฉัน ปล่อย…….” วศินพยายามที่จะพูด
ยิ่งได้ยินเสียงวศินร้องขอชีวิตนิศายิ่งพยายามทำให้วศินขาดอากาศหายใจ
ทันทีที่วศินหยุดดิ้นเพราะจะขาดอากาศหายใจ นิศาเธอจึงจับร่างของชายหนุ่มโยนเข้าไปในกลุ่มตนไม้แห้งที่แหลมคมทำให้ร่างของวศินถูกถิ้มแทงด้วยปลายแหลมของกิ่งไม้ที่นับไม่ถ้วนนิศาได้แต่มองไปที่ร่างของชายทั้งสองคนและหัวเราะด้วยความสะใจอย่างเลือดเย็นโดยไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปนิศาได้แต่คิดในว่า
รายต่อไปคือชายที่หลอกลาวงเธอมาตลอดทั้งชีวิตและยังเป็นผู้ทำลายชีวิตของเธอด้วย
จัน ทะบาล
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น