นวนิยาย
เรื่องสัญญารัก สัญญาณตาย
ตอนที่ 3 หลักฐานกับการไล่ล่า
หลังจากที่กลับจากการเที่ยวชมวิวในเกาะใกล้เคียงกันนิศาก็เอาแต่เครียดและนั่งคิดทบทวนตัวเองอยู่เสมอว่าสิ่งที่เขาเจอคืออะไร
และเธอควรบอกเรื่องนี้กับแฟนหนุ่มของเธอหรือไม่ ว่าเพื่อนทั้ง 3 คน
ของเขาทำงานผิดกฏหมายทั้งค้าอาวุธเถื่อนและลักลอบขายยาเสพติด
แต่ที่เธอไม่รู้คือแฟนหนุ่มของเธอเองทราบเรื่องนี้มาโดยตลอดว่าเพื่อนทั้ง 3
คนของเขานั้นทำงานอะไร
เงินที่มีมาจากไหนแต่เขาต้องปิดเป็นความลับโดยที่ไม่สามารถบอกใครได้เลยแม้แต่คนเดียวไม่ว่าคนๆนั้นจะสำคัญสำหรับเขามากน้อยแค่ไหน
บรรยากาศตอนนี้ดูตึงเครียดมากกว่าทุกครั้งแม้ว่านิศาจะพยายามทำเป็นไม่สนใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนี้แต่เธอก็ต้องมานั่งเป็นทุกข์เองว่า
ถ้าเธอไม่บอกใครก็ถือเป็นการช่วยคนเลวทำผิดต่อคนจำนวนมาก
อีกทั้งหลักฐานที่เธอเองเป็นคนถ่ายเก็บไว้ก็ต้องเป็นตัวที่จะพาเธอก้าวเข้าไปสู่การทำผิดกฏหมายและผลกระทบที่กำลังจะตามมาในภายหลัง
เพราะนอกจากเธอจะมีหลักฐานแล้วเพื่อนสนิทของแฟนหนุ่มเธอก็รู้แล้วด้วยว่าเธอมีหลักฐานสำคัญในการเอาผิดพวกเขาทั้งสามแน่นอน
สิ่งเหล่านี้ยิ่งเป็นเครื่องตอกย้ำความกังวลให้กับเธอมากขึ้นเรื่อยหลังจากที่กลับจากการเที่ยวชมวิวในเกาะใกล้เคียงนิศาก็เอาแต่เครียดและนั่งคิดทบทวนตัวเองอยู่เสมอว่า
เธอควรจะเอายังไงดี
“นิศาครับ มีอะไรหรือเปล่าคุณดูเครียด ๆ นะ” ธานินถามด้วยความสงสัย
“เปล่าค่ะ รู้สึกเหมือนจะไม่สบายนิดหน่อย” นิศาตอบด้วยสีหน้าเศร้า ๆ
“ให้ผมพาไปหมอไหมครับ” ธานินถาม
“ไม่เป็นไรค่ะ นอนพักซักหน่อยคงจะดีขึ้น” นิศาตอบและส่งยิ้มให้
“คุณขึ้นไปพักเถอะครับ เดี๋ยวผมทำข้าวต้มกุ้งให้ทาน ” ธานินพูดและส่งยิ้มให้นิศา
“ขอบคุณนะคะธานิน” นิศาส่งยิ้มให้
นิศาได้แต่เงียบและเดินขึ้นไปพักบนห้องทั้งที่ในใจเธอออยากถามและบอกสิ่งที่เจอกับแฟนหนุ่มของเธอ
เพื่อไม่ให้เขาหลงผิดเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งผิดกฎหมายพวกนั้นด้วย
ธานินเองก็ไม่ต่างไปจากนิศาเขาทำข้าวต้มกุ้งด้วยความตั้งใจแต่ภายในใจของเขาก็ยังอดที่จะเป็นห่วงแฟนสาวไม่ได้
เพราะนิศาไม่เคยเงียบและนั่งซึมนานขนาดนี้แม้ว่าเธอจะเจอกับปัญหามากมายแค่ไหนแต่เธอก็สามารถจัดการและผ่านสิ่งเหล่านั้นมาได้เสมอ
ทันทีที่เขาทำข้าวต้มเสร็จก็รีบยกขึ้นไปให้นิศาทันทีแต่สิ่งที่เขาเจอคือ
นิศากำลังแต่งตัวอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งธานินได้แต่สงสัยจนไม่สามารถจะอธิบายได้ว่าหญิงสาวที่นั่งซึมหลังจากกลับมาจากเที่ยวเกาะ
ตอนนี้เธอคนนั้นหายไปไหน
“ธานินค่ะ หน้าฉันมีอะไรติดหรือเปล่า” นิศาหันไปถามทันทีที่เห็นว่าแฟนหนุ่มของเธอจ้องเธอนานจนเกินไป
“เปล่าครับ ผมแค่สงสัย คุณ……” ธานิตอบทั้งที่ยังจ้องหน้านิศาอยู่
“อ่อ ตอนนี้ศาหายดีแล้ว แล้วก็อยากไปทานข้าวข้างนอกกับคุณด้วย” นิศาตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“ครับ แล้วคุณอยากทานอะไร” ธานินตอบรับแบบเก้ๆ
กังๆ
“ศาคิดไว้แล้วค่ะ นินรีบไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะค่ะพรุ่งนี้เราก็ต้องกลับกันแล้ว”
นิศายิ้ม
“ครับ ผมขอเวลาซักครู่นะครับ” ธานินตอบพร้อมกับเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป
หลังจากที่ธานินเข้าไปอาบน้ำเธอก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าในตู้มาวางไว้ให้เขาที่เตียงนอน
แม้ว่าก่อนหน้านี้เธอจะเอาแต่นั่งซึมไม่พูดไม่จากับเขาเลย แต่สิ่งหนึ่งที่เธอคิดขึ้นมาได้คือ
เธอควรทำตัวเองให้ความสุขมากกว่าที่จะไปนั่งทุกข์ใจกับสิ่งที่มันยังไม่เกิดขึ้น
เพราะพรุ่งนี้เธอและเขาก็ต้องกลับไปทำงานกันแล้วและไม่รู้ว่าหลังจากนี้เธอจะต้องเจอกับอะไรอีกบ้าง
ทั้งสองคนใช้เวลาในคืนวันสุดท้ายของการพักผ่อนอย่างคุ้มค่าและหลับใหลไปพร้อมกับความเหนื่อยล้าของวันนี้
รุ่งเช้า
เขาและเธอก็เตรียมตัวที่จะกลับกรุงเทพฯด้วยรอยยิ้มที่สดใสและดูมีความสุขเวลาผ่านไปไม่นานนิศาก็กลับมาถึงบ้าน
เธอใช้เวลาในการเก็บของออกจากระเป๋าเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็เสร็จและกำลังจะออกไปซื้อของข้างนอก
แต่ที่เธอไม่เคยรู้เลยก็คือเพื่อนของธานินทั้งสามคนกำลังจับตามองเธออย่างไม่ให้คลาดสายตาไม่ว่าเธอจะไปที่ไหนก็ไม่สามารถที่จะหลุดพ้นจากสายตาและทันทีที่เธอออกจากบ้านก็มีรถคันหนึ่งขับตามไปห่าง
ๆ เมื่อถึงจังหวะที่ปลอดคนรถคันนั้นก็ปาดหน้ารถของเธอทันทีทำให้รถเสียหลักต้องจอดกะทันหัน
ชายทั้งสามคนเดินลงมาและใช้ปืนจี้บอกให้เธอเปิดกระจกหากเธอไม่ยอมทำตามเขาจะฆ่าเธอทันที
นิศาได้แต่นั่งตัวสั่นภายในรถเธอตกใจที่ทั้งสามคนคือเพื่อนของธานินและได้แต่นั่งคิดว่าพวกเขาคงต้องการทำลายหลักฐานทั้งหมดที่เธอมีแต่ยังไม่ทันที่จะได้คิดว่าจะเอายังไงต่อก็มีเสียงนาฬิกาบอกเวลาตื่นเพื่อไปทำงานดังขึ้นเสียก่อน
นิศาสะดุ้งตื่นและรู้สึกโล่งใจทันทีที่รู้ว่าทั้งหมดเป็นแค่ความฝันที่เธอคิดมากไปเอง……..
จัน ทะบาล
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น