นวนิยาย
เรื่องสัญญารัก สัญญาณตาย
ตอนที่ 4 ทางเลือก
หลังจากที่นิศาตื่นจากฝันร้ายที่เหมือนจริงเธอยังคงใช้ชีวิตปกติเหมือนทุก
ๆ วันโดยทุกครั้งที่เธอทำกิจกรรมต่าง ๆ ก็ต้องรู้สึกเหมือนมีคนคอยจ้องอยู่ตลอดเวลาจนมาถึงวันที่เธอต้องเจอกับเคราะห์ร้ายโดยไม่มีใครคาดคิดเอาไว้ก่อน
นั่นคือสายของวันที่เธอทำงานก่อนที่จะเลิกงานเธอถูกชายสามคนที่คอยตามเธอดักจับตัวและเค้นถามเอาหลักฐานจากภาพถ่ายที่เธอบันทึกไว้เมื่อครั้งเห็นพวกเขาทั้งสามคนกำลังขนอาวุธเถื่อนและยาเสพติดไปขายในต่างประเทศ
เธอได้แต่นั่งกลัวจนตัวสั่นทำอะไรไม่ถูก
คิดอะไรก็ไม่ออกและใช้มารยาล่อลอกให้ชายทั้งสามคนหลงกลจนเธอสามารถขับรถและหนีไปได้
แต่ก็ยังไม่วายต้องถูกชายทั้งสามคนตามเอาชีวิตอยู่ตลอดเวลาจนเธอตัดสินใจไปหาธานินแฟนหนุ่มที่คุยงานกับลูกค้าในบริเวณใกล้เคียง
“ธานินคะ
ตอนนี้คุณอยู่ไหน ว่างหรือเปล่า” นิศาถามด้วยน้ำเสียงที่ร้อนลน
“พึ่งคุยงานเสร็จพอดีครับนิศา
มีอะไรหรือเปล่า” ธานินตอบด้วยน้ำเสียงที่แปลกใจ
“พอดีศาอยากทานขนมหวานเจ้าเก่านะคะ
เลยอยากชวนคุณ” นิศาตอบทั้งที่เหยียบคันเร่ง
“งั้น
ผมรอคุณที่ลานจอดรถนะครับ” ธานินตอบ
“ค่ะ
แล้วเจอกันนะคะ” นิศาตอบพร้อมกับเหยียบคันเร่งจนสุด
ไม่นานนิศาก็ไปถึงที่นัดหมายโดยมีแฟนหนุ่มของเธอยืนรออยู่ที่หน้ารถ
เธอรีบก้าวลงจากรถทันทีและเดินไปหาธานินที่ยืนยิ้มอยู่
ทั้งสองคุยกันปกติเหมือนคู่รักคนอื่น ๆ โดยที่นิศาพยายามทำตัวให้ปกติทุกอย่างเพื่อไม่ให้ธานินรู้ได้ว่าตอนนี้เธอกำลังพบเจอกับอะไรอยู่
ในขณะเดียวกันชายทั้งสามคนที่กำลังสะกดรอยตามนิศาอยู่ก็ต้องหยุดชะงักก่อนเมื่อมองเห็นธานินเพื่อนของตนเองยืนอยู่ตรงนั้นด้วย
ทั้งสามคนได้แต่ทำสีหน้าหงุดหงิดและถอยไปตั้งหลักใหม่เพื่อนหนึ่งในสามคนนั้นจึงพูดขึ้นว่า
“โธ่เอ้ย
เกือบจะได้หลักฐานมาทำลายอยู่แล้วเชียว” วศินเพื่อนคนที่หนึ่งของธานินพูดขึ้น
“นั่นสิ
แล้วเราจะเอายังไงดี” กฤตพูดต่อด้วยสีหน้าที่สงสัย
“เอาน่ารออีกสักพัก
ฉันเชื่อว่ายังไงเราก็ต้องจับนิศามาเค้นเอาความจริงให้ได้” ดุรงค์พูดขึ้นด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์
“เราไปดักรอที่บ้านนิศาดีกว่า”
วศินออกความคิดเห็น
ทั้งสามคนจึงตัดสินใจไปดักรอนิศาอยู่ที่บ้านแต่จนแล้วจนเล่าพวกเขาก็ไม่เห็นวี่แววของนิศา
จึงทำให้พวกเขาคิดว่านิศาอาจรู้แผนของพวกเขาทั้งหมดแล้วก็ได้
รุ่งเช้าทั้งสามคนจึงตัดสินใจไปหาธานินที่บ้านแต่เช้าตรู่
เพื่อหวังว่าจะต่อลองกับธานินเพราะธานินเองก็รู้ดีอยู่แล้ว่าที่เพื่อทั้งสามคนของเขาทำอยู่คืองานอะไร
“ธานินฉันมีเรื่องให้แกช่วยหน่อย”
วศินพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง
“มีอะไรก็ว่ามาเถอะ”
ธานินตอบด้วยน้ำเสียงที่เรียบ
“นายคงยังไม่รู้สินะว่านิศาแฟนของนายมายุ่งเกี่ยวกับงานของเรา”
วศินพูด
“นิศาแอบไปถ่ายภาพเพื่อเป็นหลักฐานในขณะที่พวกเราทุกคนกำลังทำงานอยู่”
กฤตพูดเสริม
“นายคิดดูนะธานิน
ถ้าเรื่องถึงหูคนอื่นพวกเราจะลำบากแค่ไหน” ดุรงค์พูดเสริมด้วยสีหน้าที่จริงจัง
“ฉันหวังว่านายจะยังคงเห็นแก่ความเป็นเพื่อนของเรานะ
ถ้าไม่อยากให้นิศาต้องเดือดร้อน” วศินพูดด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์
“แล้วฉันต้องทำยังไง
อย่าบอกนะว่า…..” ธานินพูดด้วยสีหน้าที่ตกใจ
“ฉันรู้ว่านายรู้ว่าต้องจัดการเรื่องนี้ยังไง
เลือกเอาระหว่างเพื่อนกับแฟนสิ่งไหนที่สำคัญกับนายที่สุด” กฤตพูดและยิ้มมุมปาก
เมื่อทั้งสามคนพูดจบก็ปล่อยให้ธานินยืนนิ่งทบทวนกับสิ่งที่พวกเขาพูดออกไป
ธานินได้แต่คิดในใจว่าตอนนี้จะทำยังไงเมื่อเขาพึ่งรู้ว่านิศาเข้าไปยุ่งกับเรื่องที่ไม่ควรยุ่ง
และที่หนักไปกว่านี้เขาต้องเลือกระหว่างเพื่อนทั้งสามคนกับนิศาผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด
เขาได้แต่ยืนมองกระดาษแผ่นหนึ่งที่วศินทิ้งไว้ให้บนโต๊ะยิ่งเขาได้อ่านข้อความที่เขียนไว้บนกระดาษยิ่งทำให้เขาต้องทรุดนั่งลงกับพื้นพร้อมกับก้มหน้าก้มตาเอาแต่นั่งนิ่ง
ๆ ไม่ยอมทำอะไร แต่ตอนนี้สมองของเขากำลังลังเลกับสิ่งที่ต้องเลือกทั้งที่ในใจมีคำตอบที่ชัดเจนที่สุดแล้วแต่เขาก็ยอมที่จะทำตามสิ่งที่วศินขอเอาไว้โดยหลีกเลี่ยงไม่ได้
จัน ทะบาล
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น